Paul Arends
Toen ik werd gevraagd om samen met Jeetu Patel een presentatie te geven op een groot evenement, herinner ik me dat ik naar het bericht staarde en het opnieuw las om er zeker van te zijn dat ik het niet verkeerd had begrepen.
Jeetu Patel, onze President en Chief Product Officer, is een belangrijke stem in de branche, vooral als het gaat om zijn AI-gerichte visie. En hier werd ik dan gevraagd om met hem op het podium te komen om een live demo te leiden bij het debuut van onze nieuwste datacenteroplossing, Nexus Hyperfabric.
Dit is het probleem van dit bedrijf. Soms kom je in kamers en op podia waarvan je nooit had gedacht dat je er zou staan, en soms lijkt dat podium voor tienduizenden klanten, partners, medewerkers en leiders te zijn.
Vanaf het moment dat ik ja zei, ging alles snel, maar nooit op een manier die overweldigend aanvoelde. Er was een ongelooflijk ondersteuningssysteem om mij heen. Van het definiëren van het script tot het perfectioneren van de demo, van dagelijkse stand-ups tot talloze repetities, ik had een sterk team aan mijn zijde, toegewijd om het allemaal succesvol te laten gebeuren. En tegelijkertijd kreeg ik de opdracht om mijn stem in de zaak te brengen. Die balans, steun en eigenaarschap ben ik hier enorm gaan waarderen.
Ik zal eerlijk zijn: ik was ongelooflijk betrokken bij de voorbereiding hierop, omdat ik wist dat ik mijn team, ons product en de impact van het werk dat we hebben opgebouwd vertegenwoordigde. Ik voelde ook een persoonlijke drang om het voorbeeld te geven dat je kunt gedijen in een snelle, impactvolle rol terwijl je een huidige moeder bent. Als je vertrouwen hebt in dit soort verantwoordelijkheid, verandert de manier waarop je jezelf presenteert. Het maakt jou meer uit. Iets harder duwen.
Toen ik in Amsterdam landde, ging ik meteen naar de keynote room. Voor het eerst op dat podium staan tijdens de repetities, dat zal ik nooit vergeten. Het was surrealistisch. De lichten, de camera’s, de trap, de stilte voordat het allemaal begint: alles raakte me tegelijk. Het was een bepalend moment.
En toen, kort daarna, ontmoette ik Jeetu. Wat mij meteen opviel was niet alleen zijn aanwezigheid; het was hoe opzettelijk het op dat moment was. Ondanks alles wat er om hem heen gebeurde, was hij volledig aanwezig. Hij luisterde aandachtig, stelde doordachte vervolgvragen en gaf inzichtelijke en ongelooflijk constructieve feedback. Het voelde niet als een snelle interactie; het leek alsof hij er echt om gaf mij te helpen mijn best te doen.
Terwijl we samen waren, pauzeerde Jeetu en vroeg me iets simpels, maar krachtigs: “Hoe gebruik je AI in je dagelijkse werk?” Het was niet zomaar een vraag; het was een venster op hoe hij denkt. We hebben er een tijdje over gesproken, en toen deelde hij een perspectief dat mij bijbleef: “Als je AI niet elke dag gebruikt, loop je al achter. De enige manier om beter te worden is door het echt en consequent te gebruiken.”
Wat opviel was niet alleen de boodschap, maar ook hoe hij die omlijstte. Het was geen druk, het ging over mogelijkheden en mentaliteit, en het veranderde mijn perspectief. Ik zag het als een uitdaging om niet langer toeschouwer te zijn, maar nieuwsgieriger te worden en meer te experimenteren. Het stimuleerde mij tot zelfreflectie en de bereidheid om elke dag te evolueren.
Naarmate de keynote naderde, werden de repetities intenser. Oefenen op het podium met Jeetu was een ervaring op zich. Zijn energie bevindt zich op een ander niveau. Gefocust, opzettelijk en ongelooflijk boeiend. Toen ik hem zag spreken, besefte ik dat leiderschap voor Jeetu niet alleen gaat over het hebben van een visie; het gaat erom hoe hij die visie voor anderen tot leven brengt. Hij nodigde me niet zomaar uit op het podium voor een demo. Hij had mij aan tafel en vertrouwde mij op dat moment als partner, en dat is een niveau van mentorschap dat ik nog nooit eerder had meegemaakt.
En toen brak de dag van de keynote aan.
Ik bevond me in de groene kamer – make-up, haar, de volledige ervaring – en ik kon niet anders dan glimlachen. Het voelde surrealistisch, bijna filmisch. Maar onder dit alles voelde ik een rustig gevoel van dankbaarheid voor alles wat tot dat moment leidde. En toen was het tijd. Toen ik dat podium betrad, klikte alles gewoon. De voorbereiding, de steun, het geloof – het kwam allemaal samen. En zomaar, toen ik het applaus hoorde, was het allemaal voorbij… maar de impact bleef.
Omdat het bij deze ervaring niet alleen om het staan op een groot podium ging. Het ging over wat mogelijk is als je omringd bent door een omgeving die je vertrouwt, steunt, je stimuleert om te groeien en je aanmoedigt om die unieke kansen te omarmen.
Sommige dromen zijn professioneel, andere zijn persoonlijk. Met de zeldzame kun je beide eren. Toen ik dat podium verliet voor 21.000 mensen, besefte ik iets heel krachtigs: ik kan producten bouwen, en ik kan mensen bouwen. Ik hoef niet te kiezen.
Zo ziet het eruit als een organisatie echt investeert in haar mensen. Bij dit bedrijf doe je niet alleen je werk. Je krijgt de kans om jezelf uit te strekken, verantwoordelijkheid te nemen en deel uit te maken van momenten die groter aanvoelen dan je je had kunnen voorstellen.
En soms beginnen die momenten met een boodschap die je bijna niet gelooft en leiden ze tot een fase die je nooit zult vergeten.
Stap op je volgende grote podium en bouw aan een toekomst met ongeëvenaarde kansen. Ontdek carrières.
Abonneer u op het blog.
