Paul Arends
We bevinden ons officieel in het midden van het tweede seizoen van playdate en tot nu toe zijn er geen mislukkingen geweest. Vorige week bracht het ons, maar deze week draait alles om lichte en domme dingen. Dit betekent niet dat de laatste twee spellen een eitje zijn. De derde druppel van het tweede seizoen is Langpuppy. En hoe speels ook, je bent nog steeds klaar voor een uitdaging. Maar als je een pauze nodig hebt, is er steeds meer Blippo+.
Langpuppy is weer een belachelijke maar fascinerende toegang tot de canon. Het is in wezen een herstelspel. Je speelt als een Teckel tijdens een reis met je eigenaar en het enige wat je hoeft te doen is de bal te herstellen die ze hebben gelanceerd. Vrij eenvoudig, toch? Normaal ook? Duidelijk niet. Elk niveau is een complexe hindernisbaan: platforms, ondergrondse kamers, kamers met deuren die slechts aan één kant kunnen openen, enz. En je werkt tegen de klok. Na een bepaalde periode zul je de bal niet langer alleen achtervolgen. Een spookhond met scherpe kaken zal zich presenteren om de bal van je te stelen en proberen je hoofd te bijten. Maar dat is nog niet het vreemde. Het vreemde is hoe je beweegt en wordt beoordeeld.
Het is allemaal ongelooflijk dwaas. Aan het einde van elk niveau, zodra je de bal succesvol naar je eigenaar hebt gebracht, moet je de hond een grote ‘kak’ laten nemen met de crank en de hoogte van deze uitwerpselen zal je vertellen of je 100% voltooiing hebt bereikt of niet. Afgezien van de absurditeit, zijn de mechanica van dit spel echt interessant en zorgen ze voor een unieke game-ervaring.
Galactische groove van acht !! was zowel fantastisch als verschrikkelijk voor mij. Het is fantastisch vanwege de fantastische interpretatie van de ritmische spelformule, met een leuk verhaal en enkele leuke melodieën. Het is verschrikkelijk omdat het mijn perfectionisme activeert op een manier die me vastbindt in een reproductiecyclus van elk nummer tot ik elke noot bereik om een perfecte score te behalen. In dit spel worden ruimteversies van schattige personages op een missie gestuurd om de Galaxy te verkennen en inspiratie te vinden voor een muziekproducent. Acht stops op verschillende planeten om te chatten met excentrieke personages en naar hun liedjes te luisteren en ermee te spelen.
Er zijn drie moeilijkheidsinstellingen voor dit spel, maar geen van hen is bijzonder eenvoudig. Het speltempo impliceert niet alleen op een knop op het juiste moment drukken, maar ook de cursor op de juiste plaats brengen en op het juiste moment op de noot drukken. De nummers gemaakt voor dit spel zijn leuk en omarmen verschillende genres. Het is een unieke ervaring die zowel fantastisch als frustrerend kan zijn.
BRON
