Paul Arends
Het is lastig om te kijken naar de nieuwe “vloeibare glasvloeistof van Apple” en niet te denken aan Windows Vista, het zeer onderscheidende besturingssysteem van Microsoft dat ook transparante en glasachtige effecten heeft geïntroduceerd als een nieuwe gedurfde visie op computing. De overeenkomsten tussen de Apple-gebruikersinterface en de ontwerptaal “Windows Aero” zijn overal zichtbaar, van de glanzende pictogrammen in iOS 26 en MacOS Tahoe 26 die sterk lijken op de glanzende pictogrammen in Windows, tot de transparante achtergronden die worden gebruikt in de drop-down menu’s. Het belangrijkste verschil is dat Apple gewoon alles beter doet.
Microsoft begon met een intrigerend idee, maar slaagde er niet in om de blootgestelde Windows-gebruikersinterface goed uit te voeren. Dit kwam vooral omdat het een enorme puinhoop was: het was veel trager dan Windows XP, erg buggy en slecht beheerd van de chauffeurs. Bovendien had je een computer nodig met een krachtige GPU om te kunnen genieten van de glorie van de aerodynamische transparante balken. Dit was destijds zeldzamer dan nu, aangezien geïntegreerde grafische afbeeldingen tegenwoordig ook 3D-elementen en gebruikersinterface-effecten kunnen uitvoeren. Met hun eigen chips biedt Apple ook fatsoenlijke grafische mogelijkheden in hun apparaten die iOS 26, iPadOS 26 en andere nieuwe softwareversies met vloeibaar glas ondersteunen.
Het helpt ook dat vloeibaar glas geen grote verandering is voor Apple, in tegenstelling tot de overstap van Windows XP naar Vista. Apple heeft zich geleidelijk aan bewogen naar een meer opvallende gebruikersinterface en een breder gebruik van transparantie sinds de release van iOS 7 in 2013, waarbij ze de ouderwetse ontwerpelementen hebben laten vallen ten gunste van een plattere en elegantere esthetiek. Dus hoewel je pictogrammen en menu’s misschien helderder lijken in iOS 26, werken ze voornamelijk op dezelfde manier als je gewend bent.
Na wat tijd doorgebracht te hebben met de eerste ontwikkelaarsversie van iOS 26 Beta, ben ik meer geïntrigeerd door het vloeibare glas dan wat dan ook. Het maakt apps eruit zien als kleine juwelen die ik gewoon wil aanraken, en de transparante effecten in het besturingssysteem lijken bijna een voorproefje te zijn van een toekomst waarin we holografische Apple-apparaten gebruiken. Ik ben ook dol op het vernieuwde Safari in iOS 26, waarmee je volledig schermvullend kunt navigeren. Terwijl je naar beneden scrolt, wordt de positiebalk onderaan smaller en verdwijnt, maar als je omhoog veegt of de locatiebalk aanraakt, verschijnen de deel- en navigatieopties die je gewend bent.
Misschien ben ik ook wel gevoelig voor nieuwigheid. In mijn Windows XP-dagen gebruikte ik apps zoals WindowBlinds om het besturingssysteem aan te passen en transparante effecten toe te voegen. Er zijn echter aanwijzingen dat Apple soms te ver kan gaan met transparantie, zoals bij het controlecentrum van iOS 26. Het lijkt een beetje overdreven voor sommige gebruikers.
Het is belangrijk op te merken dat een herontwerp van de interface vaak op het eerste gezicht wordt afgewezen, vooral als je ze abstract ziet via screenshots en video’s. Zelfs de marketing van Apple die magie belooft, kan niet op tegen de werkelijke ervaring van het gebruik van het vloeibare ontwerp. In mijn ervaring is iOS 26 niet zo anders dan wat we eerder hebben gezien. Zodra je de eerste schok van een nieuwe interface overwint, kun je het misschien met nieuwe ogen bekijken.
Er is nog veel tijd voordat de nieuwe Apple-besturingssystemen dit najaar uitkomen, en het bedrijf past vaak snel belangrijke ontwerpwijzigingen aan als bètagebruikers klagen. Ik heb bijvoorbeeld gezien dat Apple de transparante achtergrond van het controlecentrum heeft afgezwakt, waardoor gebruikers meer controle hebben over de hoeveelheid vloeibare glaselementen op het scherm. Persoonlijk vind ik het niet erg als bedrijven de interface-idealen een beetje oprekken: er is altijd ruimte om terug te gaan. Het is beter om wat gedurfder te zijn en je esthetische visie echt naar voren te brengen.
BRON
