Architectonische beslissing bij aanschaf van modellen

Voorheen volgden beslissingen over de infrastructuur van bedrijven jarenlang een bekend patroon: grote plannen maken, één keer kopen, implementeren en jarenlang uitvoeren. Dit model werkte goed toen de omgevingen relatief statisch waren en technologische veranderingen voorspelbaar waren.

Dit is echter niet langer de wereld waarin onze klanten opereren.

Tegenwoordig verloopt modernisering stapsgewijs. Virtualisatiestrategieën veranderen voortdurend. AI brengt onzekerheid met zich mee over de timing, omvang en uiteindelijke bestemming van workloads. IT-leiders in alle sectoren worden gevraagd om sneller te handelen, zonder zich vast te leggen in infrastructuurbeslissingen die mogelijk eerder moeten worden herzien dan verwacht.

De inzet is hoog. Volgens McKinsey & Company zou de wereldwijde vraag naar door AI aangedreven datacentercapaciteit tegen 2030 5,2 biljoen dollar aan kapitaalinvesteringen kunnen vergen. AI is duidelijk verder dan experimenteren en is nu operationeel. Maar in gesprekken met bedrijfsleiders blijkt dat het pad naar schaalvergroting minder duidelijk is. De beslissingen die vandaag worden genomen, zullen bepalen hoever en hoe snel deze initiatieven kunnen gaan.

In deze omgeving is de manier waarop u infrastructuur aanschaft net zo belangrijk als de infrastructuur zelf. Het bedrijfsmodel achter een platform heeft nu directe invloed op de snelheid waarmee organisaties kunnen moderniseren, hoeveel risico ze nemen als de eisen veranderen en of ze kunnen uitbreiden wanneer het bedrijf er klaar voor is.

Cisco ziet deze verschuiving duidelijk in de manier waarop klanten infrastructuurkeuzes benaderen. Flexibiliteit is niet langer alleen een technische vereiste; het maakt nu deel uit van de architectuur zelf.

Cisco EA breidt uit naar Nutanix

Dit is de achtergrond van Cisco’s beslissing om onze Enterprise Agreement (EA) uit te breiden met Nutanix – de eerste EA in zijn soort voor Nutanix met een OEM.

Door Nutanix te integreren in Cisco EA krijgen klanten een flexibeler aankoopmodel dat aansluit bij de manier waarop moderne omgevingen werkelijk groeien:

• Voorspelbare prijzen gedurende de looptijd van de overeenkomst, met prijsbescherming en consistente handelsvoorwaarden die de onzekerheid over de begroting verminderen.
• De mogelijkheid om te beginnen met wat je vandaag nodig hebt en in de loop van de tijd te groeiendoor het gebruik van Nutanix binnen het EA-kader uit te breiden zonder opnieuw te hoeven onderhandelen over contracten of opnieuw te hoeven inkopen.
• Absolute flexibiliteitwaardoor klanten het gebruik van Nutanix het hele jaar door kunnen uitbreiden en alleen betalen voor die extra capaciteit tijdens het jaarlijkse jubileum, waardoor de uitgaven worden afgestemd op de daadwerkelijke adoptie.
• De mogelijkheid om waarde over te dragen binnen het Nutanix-softwareportfolio, zodat teams nieuwe functies kunnen adopteren en de softwarestack in de loop van de tijd kunnen upgraden en moderniseren.

In een tijd waarin organisaties onder druk staan om meer te doen met hun bestaande infrastructuur, stelt Cisco hen in staat om bestaande hardware in alle oplossingen te hergebruiken en zo eerdere investeringen te beschermen naarmate de omgeving evolueert.

Het resultaat is een aankoopmodel dat meebeweegt met de vraag van de klant en niet met de aanbodcycli.

Waarom flexibiliteit nu belangrijk is

Bedrijven ontwikkelen infrastructuurstrategieën die flexibel blijven naarmate hun omgeving evolueert. In plaats van zich vast te leggen op brede, vaste transformaties, moderniseren ze kernplatforms terwijl ze opties openhouden voor de toekomst.

Wat deze organisaties vertraagt, is niet zozeer de technologie, maar de commerciële inflexibiliteit. Traditionele inkoopmodellen gaan uit van statische omgevingen: vaste voorwaarden, vaste hoeveelheden en vaste architecturen. Moderne infrastructuren gedragen zich echter niet op die manier. Werklasten veranderen, prioriteiten verschuiven en de behoefte aan capaciteit evolueert ongelijkmatig.

Elke gedwongen heronderhandeling, elke slecht afgestemde contracttermijn, elke kunstmatige grens tussen platforms veroorzaakt wrijving, wat zich vertaalt in vertraagde modernisering, uitgestelde innovatie of onnodig risico.

In veel gevallen weten klanten al wat ze willen opbouwen. Het struikelblok is echter of ze dit kunnen doen zonder vast te lopen in aannames die niet langer geldig zijn.

Aankooppatronen zijn nu architecturale beslissingen

We zien een keerpunt in de bedrijfsinfrastructuur waar aankooppatronen niet langer puur commerciële constructies zijn, maar architecturale beslissingen.

Hoe klanten nu winkelen heeft directe invloed op:

• de snelheid waarmee ze kunnen moderniseren
• hun risicotolerantie als de vereisten veranderen
• hun vermogen om uit te breiden wanneer het bedrijf er klaar voor is, niet wanneer een contract dit toelaat

In een wereld die ontworpen is voor verandering kan het verkeerde aankoopmodel zelfs de meest flexibele technologiestapel beperken. Hoe u vandaag koopt, bepaalt hoe u morgen bouwt.

Waarom dit belangrijk is voor virtualisatie

Virtualisatieplatforms vormen de kern van bedrijfsinfrastructuur. Ze ondersteunen bestaande workloads, maken modernisering mogelijk en vormen steeds vaker de basis voor AI-experimenten en schaalvergroting.

Deze centrale rol betekent dat beslissingen over virtualisatieplatforms vaak de hele omgeving bestrijken, van computing en opslag tot netwerken en operations. Wanneer het aankoopmodel dat aan dat platform ten grondslag ligt rigide is, kan het de snelheid beperken waarmee organisaties zich aanpassen aan de evolutie van hun infrastructuurstrategie.

Wat dit betekent voor het ecosysteem

Er is hier een breder signaal. Bij open infrastructuur gaat het niet langer alleen om interoperabiliteit. Het gaat erom de complexiteit van de levenscyclus van begin tot eind te verminderen.

Nu omgevingen steeds hybride en dynamischer worden, moeten partnerschappen zowel economie als technologie integreren. Klanten willen niet langer aankoopframeworks bovenop toch al complexe architecturen. Ze willen minder en duidelijkere controlepunten.

Dit is waar ecosystemen zich consolideren en niet fragmenteren. En bedrijfsintegratie wordt net zo belangrijk als technische integratie. Modernisering gebeurt niet van de ene op de andere dag, en dat geldt ook voor de beslissingen die daarvoor bepalen. Infrastructuurleiders moeten platforms en aankoopmodellen samen evalueren, omdat ze in de huid

BRON