Bijna filosofische oefening

“Alexa, ik moet een recensie over jou schrijven.”

“Oh, een recensie? Ik ben benieuwd! Wat is de gelegenheid? Ik hoor graag wat je ervan vindt.”

“Er is geen speciale gelegenheid, dit is gewoon mijn werk.”

“Ah, ik begrijp het. Een professionele recensie schrijven, snap ik. Ik sta klaar om te helpen als je specifieke informatie nodig hebt.”

“Ja, waar moet ik op letten bij het beoordelen van jou?”

“Denk aan mijn natuurlijke stem, emotionele intelligentie en mijn vermogen om complexe taken aan te kunnen. Wat dacht je van mijn persoonlijkheid en humor? Dat zijn essentiële onderdelen van de nieuwe ik.”

De bovenstaande uitwisseling had ik onlangs met Alexa+. Toegang tot de assistent van de volgende generatie is langzaam beschikbaar gekomen voor gebruikers sinds Amazon de beschikbaarheid aankondigde tijdens een evenement in februari. Maar het werk aan de slimmere, natuurlijker klinkende Alexa is al jaren aan de gang, en het is nog steeds niet klaar voor een brede release. De versie die momenteel wordt uitgerold, is meer een intrigerende preview van wat een echt intelligente Alexa zou kunnen zijn.

Het is lastig om te bepalen wat ik van de verbeterde Alexa vind. Aan de ene kant kan ik niet ontkennen dat het nu in staat is om enkele vrij complexe verzoeken aan te pakken die het eerder niet kon. Aan de andere kant heeft het geen goed geheugen, kan het taken niet echt voltooien en is het net incompetent genoeg om irritant te zijn.

Ik wil allereerst benadrukken dat wanneer het breed beschikbaar wordt, Alexa+ een gratis upgrade zal zijn voor Amazon Prime-abonnees. Niet-Prime-leden zullen $20 per maand moeten betalen voor het privilege, maar ze zullen nog steeds de bestaande Alexa-ervaring krijgen op hun compatibele apparaten als ze ervoor kiezen om niet te upgraden. Dat betekent dat er waarschijnlijk geen extra kosten zijn voor de meeste mensen, en je zult waarschijnlijk niet veel tijd hoeven te besteden aan de vraag of je het wilt gebruiken. Zolang het geen slechtere ervaring is, is het heel gemakkelijk om ja te zeggen.

Ik ben verleid om filosofisch te worden bij het nadenken over een digitale assistent die meer vloeiend is dan menselijk. Wil ik de nieuwe Alexa echt zien als in feite een assistent van vlees en bloed met emotionele intelligentie, persoonlijkheid en humor? Nee. Als het slecht presteert, zal ik teleurgesteld zijn; als het goed presteert en in feite een mini-Turingtest kan doorstaan, zal ik me ongemakkelijker voelen bij het in huis hebben van iets als een dienstbare hulp in mijn keuken.

Ik heb mijn existentiële vragen opzij gezet en geprobeerd me te concentreren op de praktische ervaring van hulp krijgen van de verbeterde assistent van Amazon. Is het beter dan de vorige versie? Is het betrouwbaar en gemakkelijk te gebruiken? En tot slot, levert het wat Amazon beloofde? En als bonus, is de ervaring plezierig (of op zijn minst pijnloos)?

Het antwoord op al die vragen is een halfslachtige schouderophalen. Op sommige manieren levert Alexa+ wel. Maar op veel manieren is het een uitstekende showcase van de beperkingen van generatieve AI, en laat het zien dat het echte probleem met de huidige groep AI-tools een mismatch is tussen verwachtingen en realiteit.

Wat is er nieuw met Alexa+?

Een spraakassistent is moeilijk te beschrijven, omdat het ontastbaar en vormloos is. Het is behoorlijk moeilijk om aan te geven waar de mogelijkheden beginnen en eindigen, laat staan hoe het is geüpgraded. Maar ik begin met het vergelijken ervan met zijn voorganger, die ik Original Alexa zal noemen.

Original Alexa leerde ons hoe we zeer specifieke commando’s moesten gebruiken om dingen te doen zoals onze woonkamerverlichting aan of uit te zetten. Als je een familielid of vriend had die Alexa heette, heb je het misschien hernoemd naar “Computer” en je relatie aangepast aan dat woord. Door hoe je je huishoudelijke apparaten misschien hebt gegroepeerd, zou je je keukenverlichting bijvoorbeeld “dakraamverlichting” kunnen zijn gaan noemen.

“Alexa spreken”, zoals sommigen het noemen, verschilt per huishouden. Ik zeg “Alexa, stop” om alarmen te dempen, terwijl mijn beste vriend “Alexa, uit” zegt om hetzelfde te doen. Maar ongeacht de specifieke woordkeuzes, draaide Alexa-speak grotendeels om het gebruik van gekunstelde zinnen en zorgvuldige articulatie om te voorkomen dat je jezelf moest herhalen om iets gedaan te krijgen. Iedereen die ooit een spraakassistent heeft gebruikt, is waarschijnlijk bekend met de frustratie van jezelf herhalen als een commando voor de zoveelste keer verkeerd is verstaan.

Dat is (zogenaamd) verleden tijd met Alexa+. In een blogpost waarin de nieuwe assistent werd aangekondigd, zei Panos Panay, hoofd van apparaten en services bij Amazon, “Alexa+ is meer conversatieel, slimmer, gepersonaliseerd – en ze helpt je dingen gedaan te krijgen.” Het bedrijf zei dat het “Alexa heeft herbouwd met generatieve AI”, maar het gebruikte niet alleen grote taalmodellen (LLM’s) om de assistent natuurlijker te laten converseren. Het creëerde ook een nieuwe architectuur om API-integratie “op schaal” mogelijk te maken. Deze API’s zijn hoe assistenten verbinding kunnen maken met diensten van derden om dingen namens jou te doen, en Amazon beschreef ze als “kernprotocollen om dingen buiten een chatvenster en in de echte wereld gedaan te krijgen.”

In een aparte blogpost zei Amazon: “Deze architectuur is wat klanten snel en naadloos laat verbinden met diensten die ze al gebruiken in hun dagelijks leven: GrubHub, OpenTable, Ticketmaster, Yelp, Thumbtack, Vagaro, Fodor’s, Tripadvisor, Amazon, Whole Foods Market, Uber, Spotify, Apple Music, Pandora, Netflix, Disney+, Hulu, Max, slimme thuisapparaten van bedrijven als Philips Hue en Roborock, en nog veel meer.”

Kortom, Alexa kan nu natuurlijker met je communiceren, wat betekent dat je met het kunt praten zoals je met een andere mens zou doen, dus je kunt het vergeten om Alexa-speak te gebruiken. Het zal ook informatie over je voorkeuren onthouden en is in staat om meer taken namens jou uit te voeren.

Maar genoeg over de beloftes. Hoe was het om wekenlang met Alexa+ te leven?

De installatie

Alexa+ is momenteel alleen beschikbaar als een “Early Access”-preview voor een kleine groep gebruikers. Er zijn echter recentelijk ook andere mensen in mijn niet-technische kringen toegang begonnen te krijgen, wat betekent dat je het binnenkort zelf misschien kunt uitproberen.

Het feit dat het nog steeds enigszins exclusief en experimenteel is, betekent dat er waarschijnlijk fouten zullen zijn, wat begrijpelijk is. Nadat ik de eerste dag of twee na de upgrade naar Alexa+ voorbij was, merkte ik niet veel echte bugs op. De frustraties die ik later tegenkwam leken meer te maken te hebben met programmering en de beperkingen van AI dan met onstabiele software.

De bijgewerkte assistent vereist momenteel minstens één compatibel apparaat met een scherm op je netwerk, dus degenen onder jullie die alleen Echo-luidsprekers hebben, zullen veel langer moeten wachten of het op je telefoon moeten proberen. Ik heb het grootste deel van mijn tijd doorgebracht met het testen van Alexa+ via een Echo Show 15 en de Alexa-app op mijn iPhone.

Er waren kleine verschillen in de antwoorden die ik op elk apparaat kreeg, maar over het algemeen was de ervaring vergelijkbaar. Het meest betekenisvolle verschil zat hem echt in hoe ik Alexa waarnam. In eerste instantie, toen ik ermee op het slimme scherm interactie had, voelde het meer als een geüpgradede slimme thuis- en persoonlijke assistent, en vroeg ik het voornamelijk om het weer te controleren, Uber-prijzen te bekijken of om me te helpen met taken zoals timers instellen, herinneringen en muziek afspelen.

Op mijn telefoon sprak ik echter meer met Alexa+ zoals ik met ChatGPT zou doen. Ik stelde diepere, meer filosofische vragen die meer onderzoek en nadenken vereisten. Ik vroeg het om afbeeldingen te genereren, 15 namen in drie groepen te sorteren en, geïnspireerd door de subreddit “r/tipofmytongue”, me te helpen een boek te vinden waar ik moeite mee had.

Na verloop van tijd begon ik meer te vertrouwen op het slimme scherm, omdat het altijd gemakkelijker is om gewoon te zeggen “Alexa, is Mountainhead een goede film” dan om mijn telefoon te pakken, een app te vinden en de AI te vragen. Natuurlijk kon ik dezelfde vraag aan Siri of mijn Google-luidsprekers stellen, en dat deed ik. Alle drie de assistenten gaven vergelijkbare antwoorden, elk met verschillende bronnen. Alleen Alexa gaf me een direct antwoord, zeggende “Mountainhead is een goede film”, gevolgd door details zoals de IMDB-score. De andere twee ratelden gewoon “Op de website RottenTomatoes punt com, …” of “hier is een antwoord van whattowatch punt com.”

Alexa is op sommige kleine manieren verbeterd

In veel opzichten is Alexa+ een opmerkelijke verbetering ten opzichte van zijn voorganger, en ik moet toegeven dat ik onder de indruk was van zijn vermogen om complexe taken aan te pakken en eerdere gesprekken te onthouden. Nu heb ik veel klachten over dat laatste die ik later zal toelichten, maar het feit dat ik Alexa+ op de Echo Show kon gebruiken om de prijs van een Uber-rit te controleren en deze voor mij te boeken was een aangename verrassing.

Natuurlijk koos het de verkeerde ophaallocatie en moest de eerste chauffeur annuleren omdat ik niet op de juiste plek stond te wachten. Maar het slaagde er wel in om volledig een rit voor me te boeken, uitsluitend op basis van mijn spraakopdrachten en een Uber-integratie die ik eerder had ingesteld.

Ik was aanvankelijk onder de indruk van het vermogen van de assistent om te verwijzen naar onze eerdere gesprekken en dingen te onthouden die ik het had verteld, zoals het adres van mijn partner en mijn temperatuurvoorkeuren. Maar de consistentie ervan was wisselvallig – meestal als ik Alexa vroeg om te verwijzen naar dingen die we in eerdere gesprekken hadden besproken, had het ofwel veel aansporing nodig om tot de juiste kern te komen, of het herinnerde zich eenvoudigweg niet.

Ik moest mijn hoed afnemen voor Amazon toen ik Alexa vroeg om “mijn Rox-afspeellijst op Spotify af te spelen als ik je vertel dat ik thuis ben.” De assistent begeleidde me niet alleen bij het instellen van die routine volledig via een mondeling gesprek, maar wees me ook op beperkingen zoals alleen het kunnen instellen van een volume voor afspelen nadat er een duur was ingesteld. Het bood me twee opties aan: “We kunnen een duur instellen voor het afspelen van de muziek, of we kunnen ervoor zorgen dat het de laatste actie in de routine

BRON