Paul Arends
Deze post is geschreven door Khushi Saxena, een stagiair bij een technisch adviesbureau met focus op klantervaring.
Ik had nooit gedacht dat een wereldwijd bedrijf als Cisco iemand zoals ik zou opmerken – maar hier ben ik, het levende bewijs dat vaardigheden belangrijker zijn dan achtergrond.
Vanuit een volledig niet-technische achtergrond leek het alsof ik in mijn eerste jaar van de universiteit een compleet nieuwe wereld betrad. Terwijl anderen praten over datastructuren, projecten en hackathons alsof het tweede natuur is, probeerde ik nog steeds de basis te begrijpen. Het was overweldigend, om het zacht uit te drukken. Ik herinner me dat ik in mijn eerste programmeerles zat en worstelde om eenvoudige syntaxis te begrijpen, terwijl anderen de problemen al hadden opgelost. Er waren momenten waarop ik twijfelde of ik de juiste keuze had gemaakt en of ik hier wel geschikt voor was. Maar in plaats van me te laten intimideren, besloot ik dat ik het kon doen, het gat kon dichten en kon opklimmen naar het niveau van anderen. En dus bracht ik eindeloze nachten door met leren, oefenen en mezelf verder duwen dan ik dacht dat ik kon.
In mijn tweede jaar kwam ik voor het eerst in aanraking met Cisco. Tot dat moment had ik alleen van hen gehoord als een wereldwijde technologiereus, maar hoe meer ik leerde over hun werk in netwerken, beveiliging en innovatie, hoe meer ik gefascineerd raakte. Het werd al snel een van mijn droombedrijven, niet alleen vanwege hun reputatie, maar vanwege de impact die ze hadden op de technologiewereld. Ik wist dat als ik ooit de kans kreeg, ik deel wilde uitmaken van zoiets.
Voor mij was het binnenkomen bij een gerenommeerd bedrijf niet alleen het vervullen van een droom – het was een noodzaak. Mijn familie had te maken gehad met financiële moeilijkheden en ik wist dat het hebben van stabiel en goed betaald werk alles zou veranderen. Ik droeg deze verantwoordelijkheid met me mee tijdens elke late avondstudie, elk obstakel dat ik tegenkwam en elke uitdaging die ik moest overwinnen. Ik deed dit niet alleen voor mezelf – ik deed het om een betere toekomst voor mijn familie te verzekeren.
Vlak voor mijn laatste jaar kwam de kans eindelijk in de vorm van de Cisco Ideathon 2024, een wedstrijd die studenten uitdaagt om echte wereldproblemen op te lossen en hun technische vaardigheden, creativiteit en probleemoplossend vermogen te testen. Ik twijfelde aan mezelf – zou ik zelfs een kans hebben tegen studenten van de meest gerenommeerde instellingen? Maar het selectieproces van Cisco liet zien dat talent sterker spreekt dan labels. Cisco beoordeelde me op basis van mijn vaardigheden, zonder andere factoren mee te wegen, wat een geweldige erkenning was van al mijn harde werk in het verleden. Ik werd puur beoordeeld op mijn vaardigheden en dat gaf me voor het eerst het gevoel dat mijn potentieel werd erkend.
Toen ik mijn stageaanbod ontving, was ik overweldigd door emoties en kon ik alleen maar huilen. Het ging niet alleen om een baan te krijgen: het was een bevestiging dat hard werken, doorzettingsvermogen en passie belangrijker zijn dan je afkomst. Gedurende het hele proces waardeerde Cisco alles wat ik kon bijdragen. En dat maakte het verschil.
Nu ik deel uitmaak van Cisco, kan ik met volle vertrouwen zeggen: dit is precies wat ik had gehoopt en meer. Vanaf dag één voelde ik me welkom en gewaardeerd. In tegenstelling tot de traditionele bedrijfscultuur die ik had verwacht, promoot Cisco een omgeving die leren, samenwerking en innovatie stimuleert. Een van de dingen die me het meest verbaasden, was de balans tussen werk en privéleven. Ik had verhalen gehoord over burn-outs in de technologische sector, maar Cisco geeft echt prioriteit aan het welzijn van werknemers. We hebben zelfs een “mijn dag” – een speciale dag voor alle werknemers wereldwijd om op te laden, zich op henzelf te richten en weg te zijn van het werk zonder persoonlijke verlofdagen te gebruiken. Het is een eenvoudig maar krachtig initiatief dat laat zien hoeveel het bedrijf geeft om de geestelijke gezondheid en persoonlijke tijd van de werknemers. Er is flexibiliteit, een ondersteunende cultuur en nadruk op persoonlijke groei.
Het beste deel? Ik heb al de kans gehad om aan belangrijke projecten te werken. Naast mijn reguliere werk heb ik ook deelgenomen aan de maatschappelijk verantwoordelijke initiatieven van het bedrijf, als een manier om iets terug te geven aan de Cisco-gemeenschap. Ik heb posters ontworpen voor kankerbewustzijn, wenskaarten gemaakt voor kankerpatiënten en zelfs waterbakken geschilderd voor zwerfdieren. Bijdragen aan deze impactinitiatieven is ongelooflijk bevredigend geweest. Elke dag is een nieuwe leerervaring en ik word constant omringd door briljante geesten die klaar staan om me te helpen en te begeleiden. Ik ben hier niet zomaar een stagiair: ik word behandeld als een integraal onderdeel van het team.
Als er één ding is dat mijn reis me heeft geleerd, is het wel dit: laat nooit je afkomst bepalen waar je naartoe kunt. Ongeacht je achtergrond, als je de vaardigheden, de drive en de wil om te leren hebt, kan niets je stoppen. De weg is misschien niet altijd gemakkelijk, maar geloof me, het is het waard.
Voor elke student die twijfelt aan zichzelf – onthoud dit: je talent spreekt luider dan de labels. Blijf leren, blijf pushen en wanneer de juiste kans zich voordoet, grijp die met beide handen. Als ik het kan, kan jij het ook. En daarom zal ik altijd dankbaar zijn voor Cisco.
Bij Cisco vieren we de talenten van onze werknemers en ondersteunen we aanzienlijke groei in hun carrière. Wil je zien hoe we samen het verschil maken? Bekijk onze Doelrelatie.
Meld je aan voor de Wearecisco-blog.
Deel:
