Paul Arends
Dit artikel is geschreven door Chirag Garg, een recente stagiair engineering bijna geen toepassing had gedaan, maar uiteindelijk zijn vertrouwen, gemeenschap en carrièrepad ontdekte bij Cisco.
In 2023 deed ik wat de meeste technische studenten doen: solliciteren voor stages, online beoordelingen afleggen en mijn mailbox vernieuwen alsof het mijn taak was. In het begin voelde ik me vrij zelfverzekerd. Ik had projecten afgerond, hard gewerkt en dacht dat ik er klaar voor was.
Maar toen begon de afwijzing zich op te stapelen.
De ene na de andere.
Eerlijk gezegd was het ontmoedigend. Ik begon me af te vragen of ik echt geschikt was voor technologie. Misschien had ik niet “het”. Misschien was ik gewoon nog een aanvraag in een grote stapel. Ik herinner me dat ik de sollicitatie voor de stage bij Cisco had ingevuld en dacht: “Er is geen manier om binnen te komen”.
Maar op de een of andere manier overtuigde ik mezelf om gewoon op Verzenden te klikken.
En dat deed ik.
Toen de selectielijst uitkwam, had ik niet eens verwacht dat ik mijn naam zou zien, maar hier was het.
Ik begon aan mijn stage bij Cisco.
Dat moment bracht iets in mij teweeg. Ik voelde me misschien, heel misschien, erbij horen. Ik begon mijn vaardigheden te ontwikkelen, de basis te versterken, me onder te dompelen in kunstmatige intelligentie en systemen en probeerde zo goed mogelijk voorbereid te zijn.
Toen mei 2024 kwam, begon mijn zomerstage bij Cisco.
Omdat Cisco anders aanvoelde – en verrijkend was
Vanaf de eerste dag wist ik dat Cisco anders was. Het draaide niet alleen om werk. Het draaide om mensen.
Ik ontmoette een team dat niet verwachtte dat ik alle antwoorden had. Ze gaven me niet het gevoel dat ik mezelf voortdurend moest bewijzen. In plaats daarvan gaven ze me iets wat ik niet eens wist dat ik nodig had – ruimte – ruimte om te leren, ruimte om vragen te stellen (zelfs domme vragen), ruimte om te groeien zonder angst om te falen.
Er waren zoveel kleine dingen die een grote impact hadden. Zoals de manier waarop iemand altijd een leermoment had klaarstaan, precies op het moment dat ik vastzat, of hoe willekeurige pauzes leidden tot diepe discussies over carrièredoelen en hoe niemand me behandelde als “slechts een stagiair”.
We werkten samen, hielden willekeurige RAC-sessies (ja, die helpen) en deelden lachen over dingen die niets met coderen te maken hadden. Het voelde menselijk. En voor iemand die zich slechts maanden eerder verloren voelde, betekende dit alles.
Het domino-effect
Die zomer bij Cisco had niet alleen invloed op mijn LinkedIn-profiel – het veranderde de manier waarop ik naar mezelf keek.
Ik werd actiever in universitaire activiteiten. Ik nam leiderschapsrollen op me. Ik werd voorzitter van het AI-hoofdstuk van de Association for Computing Machinery (ACM CSS) voor mijn universiteit, won een hackathon en ontving uiteindelijk een uitnodiging voor een stage in het voorjaar EN Een voltijds aanbod bij Cisco.
Die ene beslissing veranderde alles. Cisco gaf me niet alleen een kans – het gaf me een toekomst. Het feit dat ik kon terugkeren voor een andere stage en vervolgens doorgroeide naar een voltijdse rol, liet me zien dat bij Cisco groei niet alleen wordt aangemoedigd, het is mogelijk. Je hoeft geen vast pad te volgen. Je krijgt de vrijheid om te verkennen waar je naartoe wilt, de moed om nieuwe uitdagingen aan te gaan en de steun om ze te overwinnen.
De herstart met de stage in het voorjaar was bekend, maar op de beste manier. Ik was niet meer dezelfde persoon als een jaar geleden. En Cisco was niet langer alleen een bedrijf: ik voelde me verbonden.
#Love Where Youwork – en we weten dat u dat doet
Als stagiair software-engineering kan ik werken op het snijvlak van kunstmatige intelligentie en systemen – twee evoluerende gebieden die me echt uitdagen en enthousiast maken. Maar eerlijk gezegd? Het beste deel is niet alleen het werk. Het is zo vertrouwd om het werk te doen. Ik kreeg de vrijheid om beslissingen te nemen, de kans om te leren van fouten en de steun om te vragen: “Waarom niet proberen?”
Zo’n cultuur? Dat is zeldzaam.
Voor iedereen die nog steeds twijfelt, begrijp ik het…
Als je bent waar ik was – worstelen met sollicitaties, het gevoel hebben dat je vastzit, aan jezelf twijfelen – onthoud dit: Geef niet op.
Solliciteer voor die functie, zelfs als je je niet “klaar” voelt. Stel vragen, zelfs als je denkt dat ze simpel zijn. Grijp de kansen, zelfs als je denkt dat je ze niet verdient.
Soms heb je gewoon een ja nodig.
Voor mij was Cisco dat ja. En door ja te zeggen, hielpen ze me om ja tegen mezelf te zeggen.
Ben je klaar voor een nieuwe kans? Bekijk hier onze carrièremogelijkheden!
Meld je aan voor de Wearecisco-blog en mis geen enkel verhaal!
Deel:
