Minimalisme tot het punt van frustratie

Net als ontelbare miljoenen smartphonegebruikers heb ik een beetje een probleem. Ik probeer, met matig succes, bewuster te zijn van hoe ik mijn telefoon gebruik. Ik verwijder vaak verschillende sociale media-apps (maar installeer ze later opnieuw), en ik heb al mijn werktools losgekoppeld, tenzij ik specifiek voor mijn baan reis. Ik speel geen games zonder intentie of doomscroll niet veel. Maar toch merk ik dat ik er gedachteloos naar grijp als er een moment is om op te vullen, en ik hou niet van die gewoonte. Ik denk niet dat ik helemaal verslaafd ben aan mijn iPhone; mijn Schermtijdstatistieken tonen dagelijks gebruik van ongeveer twee tot drie uur. Dat is minder dan wat ik veel mensen op sociale media heb zien posten, maar het is nog steeds significant.

Ik was geïntrigeerd door de Light Phone III sinds ik vorig jaar wat voorbeelden ervan zag. Zoals de naam al doet vermoeden, is het de derde telefoon van het in Brooklyn gevestigde bedrijf Light, en de filosofie blijft hetzelfde. Het heeft geen “oneindig scrollen” apps zoals e-mail, sociale media, een webbrowser of de meeste andere dingen die een moderne smartphone definiëren. Het is ontworpen voor snelle interacties zodat je het kunt oppakken, reageren op een oproep of bericht, misschien aanwijzingen kunt krijgen of een nummer kunt opzetten en dan weer verder kunt gaan met het leven. Er zijn echter veel verbeteringen vergeleken met eerdere Light Phones die het voor mij veel levensvatbaarder maakten. Specifiek is er een camera, het scherm is OLED in plaats van E Ink en het bredere, responsievere display is beter geschikt voor tekstinvoer. Het ziet er ook cool uit op een minimalistische manier, en heeft wat mooi responsieve fysieke knoppen in een wereld waar die steeds zeldzamer worden.

Ik gebruik de $599 Light Phone III sinds eind maart, en mijn plan was om er volledig voor te gaan – maar de praktische kant van het doen was verrassend moeilijk. Op basis van mijn ervaring zal het voor veel mensen die een smartphone gebruiken voor basisfuncties of dingen die alleen specifieke apps kunnen leveren, moeilijk zijn om over te stappen naar de Light Phone III. Het is nog niet helemaal klaar om het enige apparaat van de meeste mensen te zijn, maar ik wou dat het dat wel kon zijn.

De Light Phone III is een lomp rechthoekig toestel dat aanzienlijk korter en dikker is dan wat ik gewend ben. Het is 12 mm dik, in vergelijking met 7,8 mm voor de iPhone 16e of ongeveer 10 mm voor de Pixel 9a. Maar terwijl de Light Phone III ongeveer dezelfde breedte heeft als een moderne iPhone, is hij slechts 106 mm lang, wat korter is dan bijvoorbeeld de iPhone 16e (147 mm). Dat maakt dat de telefoon er op foto’s veel groter uitziet dan hij in werkelijkheid is, omdat we gewend zijn te denken dat een telefoon een display van ongeveer 6 inch heeft. Dat is hier niet het geval.

De voorkant wordt gedomineerd door het scherm, maar ik heb in jaren geen telefoon meer gebruikt met een display van deze grootte. Het is een 3,92-inch AMOLED-scherm met mat glas en een resolutie van 1.080 x 1.240, en de rest van de voorkant wordt ingenomen door twee grote randen. De bovenste herbergt een oorspeaker en selfiecamera, terwijl de onderste een verrassend degelijk klinkende luidspreker heeft. Aan de achterkant vind je de bescheiden 50-megapixel camera met flitser; de onderste 60 procent is waar de verwisselbare batterij van de gebruiker zich bevindt.

Een ander ding dat de Light Phone doet opvallen, zijn de overvloed aan knoppen, wat zeldzaam is in het moderne tijdperk. Er is een aan/uit-knop met een vingerafdruksensor in de rechterbovenhoek, maar helaas is die sensor nog niet geactiveerd in LightOS. Aan de rechterkant zit een home-knop, met ronde volume omhoog en omlaag knoppen eromheen. Bij de onderste rechterrand zit een tweestaps cameraknop, wat een nogal verrassende toevoeging is. Als je erop drukt, opent de camera-app ongeacht wat je aan het doen bent, en je kunt hem half indrukken om het focuspunt in het midden te activeren voordat je hem helemaal indrukt om je foto te nemen. Tenslotte, in de linkerbovenhoek zit een knop die de zaklamp inschakelt; hij is omringd door een draaiknop waarmee je de schermhelderheid kunt aanpassen. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik de zaklamp van mijn telefoon zo vaak nodig had dat hij een speciale knop moest hebben, en van alle knoppen is dit degene die ik het vaakst per ongeluk activeerde. Maar, de draaiknop voor schermhelderheid is behoorlijk handig.

De Light Phone wordt aangedreven door Qualcomm’s SM 4450-processor met 6GB RAM en 128GB intern geheugen. Het ondersteunt ook 5G-netwerken naast LTE, en de telefoon is afgerond met de gebruikelijke reeks sensoren: GPS, Bluetooth 5.0 en NFC. En natuurlijk is er een USB-C-poort aan de onderkant voor opladen en beperkte connectiviteit met een computer.

Aangezien de batterij van de Light Phone verwijderbaar is, is hij lang niet zo groot als die in de meeste moderne smartphones. Je zult natuurlijk veel minder met deze telefoon doen, dus dat is geen groot probleem. Ik kon gemakkelijk meerdere dagen gebruik maken van de Light Phone, tenzij ik veel navigeerde. Dat leegde de batterij vrij snel, dus als je van plan bent hem te gebruiken voor je GPS tijdens een langere autorit, zorg er dan voor dat je een oplaadpoort hebt terwijl je rijdt.

De Light Phone III instellen omvat het gaan naar een online dashboard waar je je telefoon activeert. Zodra dat is gebeurd, kun je hier ook verschillende tools configureren en dingen toevoegen zoals muziek en podcasts. Er zijn minimale instellingen om mee te rommelen op de telefoon zelf – je kunt het volume aanpassen voor verschillende meldingen zoals de telefoonbeltoon, wekkers of media, of de hotspot aan- of uitzetten. Er zijn de gebruikelijke opties voor het beheren van Wi-Fi en Bluetooth-verbindingen of het bijwerken van de software, maar het is een veel slankere menu dan je op een iPhone of Android-apparaat zult vinden.

Vanaf het dashboard voegde ik alle beschikbare tools van de Light Phone toe en dook ik in het proces van het overzetten van contacten en muziek. Ik hoopte dat de telefoon gewoon als een USB-apparaat zou verschijnen wanneer ik hem in mijn computer stopte, zodat ik wat MP3’s kon overzetten, maar helaas is dat niet het geval. Inhoud beheren op de Light Phone vereist het gebruik van het dashboard; het toont elke tool die je hebt geïnstalleerd en door erop te klikken kun je nummers uploaden of contacten importeren.

Hier liep ik tegen mijn eerste grote struikelblok aan. Ik hou van muziek en ben er een beetje obsessief over, dus kunnen luisteren naar nummers onderweg is absoluut cruciaal voor mij. Ik koop nog steeds soms muziek op Bandcamp en heb ook een grote bibliotheek met MP3’s uit de pre-streaming dagen, dus ik had genoeg muziek om toe te voegen aan mijn Light Phone. Natuurlijk zou het niet hetzelfde zijn als toegang hebben tot de miljoenen nummers op Apple Music of Spotify, maar ik was ok met een beetje een filosofische omschakeling. Hoeveel nummers heb je tenslotte echt nodig op een bepaald moment?

Het blijkt dat het grote probleem niet is dat je minder nummers hebt – het is hoe minimaal zowel de muziekspeler als de nummeruploader zijn. Op het dashboard kun je nummers toevoegen vanaf je computer, maar ze worden allemaal in één grote afspeellijst gezet. Daar kun je dingen herschikken, maar dat is de enige vorm van organisatie. Ik had gehoopt dat de muziekspeler van de Light Phone een soort iPod-interface zou hebben zodat je tags kon gebruiken om in te zoomen op artiesten en albums, maar helaas. Je kunt zoeken naar een nummer, en als je erop tikt om het af te spelen, speelt het alles erna – dat was de enige manier waarop ik de ervaring van het luisteren naar een album kon benaderen. ” src=”https://s.yimg.com/ny/api/res/1.2/KSb9Pys51L2cw.Kx8yFH.w–/YXBwaWQ9aGlnaGxhbmRlcjt3PTk2MDtoPTY0MA–/https://s.yimg.com/os/creatr-uploaded-images/2025-05/b07e3c70-2cd3-11f0-8ebe-6fa7c58855de” height=”640″ width=”960″ class=”caas-img has-width”/>