Paul Arends
Noot van de redactie: het rapport van Google uit 2026, opgesteld in samenwerking met jongerenadviesbureau Livity, onderzoekt hoe tieners in het Verenigd Koninkrijk door de digitale wereld navigeren, van het gebruik van kunstmatige intelligentie tot het online vinden van balans. In een gastserie nodigen we experts uit – variërend van kinderveiligheid tot digitale rechten – om te delen wat zij denken dat het rapport zegt over de toekomst van digitaal beleid, dat alles omvat, van ouderlijke steun tot de behoefte aan betere wettelijke bescherming. De meningen van deze experts komen niet noodzakelijk overeen met die van Google. Wij delen graag hun inzichten.
Discussies over kunstmatige intelligentie worden vaak gevoerd alsof de toekomst gewoon iets is dat de volgende generatie zal overkomen. Technologiebedrijven zullen het bouwen, overheden zullen het reguleren en jongeren zullen zich aanpassen aan de gevolgen.
De gesprekken die we met Livity en Google voerden als onderdeel van dit project brachten echter een ander perspectief aan het licht. Jonge mensen vragen zich niet af of kunstmatige intelligentie zal komen; ze weten dat het al aanwezig is. De vragen die zij stellen zijn fundamenteler: hoe kiezen we ervoor om nieuwe technologieën te gebruiken en wie neemt de beslissingen?
Tijdens onze evenementen hebben jongeren met opmerkelijke aandacht gesproken over zowel de kansen als de risico’s die opkomende technologieën met zich meebrengen. Ze maken al gebruik van AI om problemen te leren, te creëren en op te lossen, terwijl ze blijk geven van een duidelijk bewustzijn van de uitdagingen die voortvloeien uit verkeerde informatie, gemanipuleerde inhoud en een afnemend vertrouwen in online-informatie.
In een tijdperk waarin kunstmatige intelligentie het publieke debat vorm kan geven, politieke verhalen kan beïnvloeden en het onderscheid tussen feit en fictie kan vervagen, zijn dit niet alleen maar technologische kwesties. Het zijn vragen over democratie, verantwoordelijkheid en vertrouwen.
Het meest opvallende was dat jongeren op zoek waren naar een ambitieuzer antwoord dan simpelweg bescherming tegen de toekomst. Zij willen helpen deze vorm te geven.
Het Future Report weerspiegelt een generatie die betrokken, geïnformeerd en bereid is om bij te dragen. Jongeren zoeken geen plaats aan tafel omdat ze denken dat ze alle antwoorden hebben. Ze vragen om betrokken te worden omdat ze erkennen dat de beslissingen die vandaag worden genomen over kunstmatige intelligentie, digitale platforms en informatie-ecosystemen diepgaande gevolgen zullen hebben voor hun leven in het heden en de toekomst.
Ze willen helpen de vragen te beantwoorden die de toekomst zullen bepalen: hoe deze technologieën moeten worden gebruikt, welke waarborgen er moeten zijn en welke waarden hun ontwikkeling moeten sturen.
Voor My Life My Say is dit misschien wel de belangrijkste les die uit het rapport naar voren komt. De toekomst van kunstmatige intelligentie zal niet alleen door technologie worden bepaald. Het zal worden gevormd door de keuzes die de samenleving maakt over het ontwerp, het bestuur en het gebruik ervan. Als deze keuzes het vertrouwen van het publiek moeten winnen en onze democratie moeten versterken, kunnen jongeren niet simpelweg als eindgebruikers van technologie worden behandeld. Zij moeten worden erkend als belanghebbenden bij de beslissingen die hieraan vorm geven.
Dit rapport laat zien dat jongeren klaar zijn voor die verantwoordelijkheid. De uitdaging is nu of onze instellingen, beleidsmakers en technologiebedrijven klaar zijn om hen te betrekken bij het creëren van antwoorden.
