Palantir’s manifest lijkt op praatjes van stripboekschurk

Omdat ons dit vaak wordt gevraagd.

De Technologische Republiekkortom.

1. Silicon Valley is een morele schuld verschuldigd aan het land dat zijn opkomst mogelijk heeft gemaakt. De technische elite van Silicon Valley heeft een positieve verplichting om deel te nemen aan de verdediging van het land.

2. We moeten in opstand komen tegen de tirannie van apps. Is de iPhone onze grootste creatieve prestatie, zo niet de bekroning van een beschaving? Het object heeft ons leven veranderd, maar nu kan het ook ons ​​besef van het mogelijke beperken.

3. Gratis e-mail is niet genoeg. De decadentie van een cultuur of beschaving, en zelfs van de heersende klasse, zal alleen vergeven worden als die cultuur in staat is economische groei en veiligheid voor het publiek te garanderen.

4. De grenzen van zachte macht, van alleen maar stijgende retoriek, zijn ontdekt. Het vermogen van vrije en democratische samenlevingen om te zegevieren vereist meer dan een simpele morele oproep. Het vereist harde macht, en in deze eeuw zal harde macht gebaseerd zijn op software.

5. De vraag is niet of er AI-wapens zullen worden gebouwd; Het hangt ervan af wie ze gaat bouwen en met welk doel. Onze tegenstanders zullen niet stoppen zich over te geven aan theatrale debatten over de voordelen van het ontwikkelen van technologieën met cruciale militaire en nationale veiligheidstoepassingen. Zij zullen doorgaan.

6. Nationale dienstplicht zou een universele plicht moeten zijn. We moeten als samenleving serieus overwegen om een ​​geheel uit vrijwilligers bestaande strijdmacht op te geven en de volgende oorlog alleen te voeren als iedereen de risico’s en de kosten deelt.

7. Als een Amerikaanse marinier om een ​​beter geweer zou vragen, zouden we dat voor hem moeten bouwen; en hetzelfde geldt voor software. Als land moeten we in staat zijn het debat over de wenselijkheid van militaire actie in het buitenland voort te zetten, terwijl we standvastig blijven in onze toewijding aan degenen van wie we hebben gevraagd zichzelf in gevaar te brengen.

8. Ambtenaren hoeven niet noodzakelijk onze priesters te zijn. Elk bedrijf dat zijn werknemers op dezelfde manier betaalt als de federale overheid overheidspersoneel compenseert, zou het moeilijk hebben om te overleven.

9. We moeten veel meer genade tonen aan degenen die zich aan het openbare leven hebben onderworpen. Het uitroeien van elke ruimte voor vergeving – het opgeven van elke tolerantie voor de complexiteiten en tegenstrijdigheden van de menselijke psyche – zou ons een cast van personages aan het roer kunnen geven waar we spijt van zullen krijgen.

10. De psychologisering van de moderne politiek brengt ons op een dwaalspoor. Degenen die naar de politieke arena kijken om hun ziel en zelfgevoel te voeden, die te veel op hun innerlijke leven vertrouwen om uitdrukking te vinden in mensen die ze misschien nooit zullen ontmoeten, zullen teleurgesteld worden.

11. Onze samenleving is te gretig geworden om de ondergang van haar vijanden te bespoedigen, en is vaak blij met deze. De nederlaag van een tegenstander is een moment om te stoppen, niet om je te verheugen.

12. Het atoomtijdperk loopt ten einde. Een tijdperk van afschrikking, het atoomtijdperk, loopt ten einde en een nieuw tijdperk van op AI gebaseerde afschrikking staat op het punt te beginnen.

13. Geen enkel ander land in de wereldgeschiedenis heeft meer progressieve waarden naar voren gebracht dan dit land. De Verenigde Staten zijn verre van perfect. Maar het is gemakkelijk om te vergeten hoeveel meer kansen er in dit land bestaan ​​voor degenen die niet tot de erfelijke elites behoren, dan in enig ander land op deze planeet.

14. De Amerikaanse macht maakte een buitengewoon lange vrede mogelijk. Te velen zijn vergeten of beschouwen het misschien als vanzelfsprekend dat bijna een eeuw van een of andere versie van vrede in de wereld heeft gezegevierd zonder militaire conflicten tussen grote machten. Minstens drie generaties – miljarden mensen met hun kinderen en nu kleinkinderen – hebben nog nooit een wereldoorlog meegemaakt.

15. De naoorlogse sterilisatie van Duitsland en Japan moet worden teruggedraaid. De laster jegens Duitsland was een overdreven correctie waarvoor Europa nu een hoge prijs betaalt. Een soortgelijke, zeer theatrale toewijding aan het Japanse pacifisme zal, indien gehandhaafd, ook het machtsevenwicht in Azië dreigen te verschuiven.

16. We moeten degenen toejuichen die proberen te bouwen waar de markt heeft gefaald. De cultuur grinnikt bijna om Musks belangstelling voor het grote verhaal, alsof miljardairs gewoon op hun rijksweg moeten blijven. . . . Elke nieuwsgierigheid of oprechte interesse in de waarde van wat hij heeft gecreëerd, wordt in wezen afgewezen, of misschien verborgen onder nauwelijks verhulde minachting.

17. Silicon Valley moet een rol spelen bij de aanpak van geweldsmisdrijven. Veel politici in de Verenigde Staten hebben feitelijk hun schouders opgehaald als het gaat om geweldsmisdrijven, hebben elke serieuze poging opgegeven om het probleem aan te pakken of risico’s genomen met hun kiezers of donoren bij het vinden van oplossingen en experimenten in wat een wanhopige poging zou moeten zijn om levens te redden.

18. De genadeloze blootstelling van het privéleven van publieke figuren drijft te veel talenten weg van de publieke dienstverlening. De publieke arena – en de oppervlakkige, kleingeestige aanvallen op degenen die durven iets anders te doen dan zichzelf te verrijken – zijn zo meedogenloos geworden dat de republiek zich bevindt met een aanzienlijk aantal ineffectieve en lege vaten waarvan de ambitie zou worden vergeven als er een echte geloofsstructuur in zou schuilen.

De voorzichtigheid in het openbare leven die we onbewust aanmoedigen is ondermijnend. Degenen die niets verkeerds zeggen, zeggen vaak helemaal niets.

De alomtegenwoordige intolerantie van het religieuze geloof in bepaalde kringen moet worden bestreden. De intolerantie van de elite tegenover religieus geloof is misschien wel een van de meest sprekende signalen dat haar politieke project een minder open intellectuele beweging vormt dan velen binnen de elite zouden beweren.

Sommige culturen hebben cruciale vooruitgang geboekt; andere blijven disfunctioneel en regressief. Alle culturen zijn nu gelijk. Kritiek en waardeoordelen zijn verboden. Toch verdoezelt dit nieuwe dogma het feit dat bepaalde culturen, en zelfs sommige subculturen, bestaan… ze brachten wonderen teweeg. Anderen zijn middelmatig en, erger nog, regressief en schadelijk gebleken.

We moeten weerstand bieden aan de oppervlakkige verleiding van een leeg, leeg pluralisme. Wij, in Amerika en meer in het algemeen in het Westen, hebben ons de afgelopen halve eeuw verzet tegen de definitie van nationale culturen in naam van inclusiviteit. Maar inclusie waarin?

Fragmenten uit de bestseller nr. 1 van de New York Times “De technologische republiek: harde macht, zacht vertrouwen en de toekomst van het Westen” door Alexander C. Karp en Nicholas W. Zamiska.

BRON